Loa Mercury

Loa Mercury toruje sobie drogę z dala od przewidywalnych formatów. Autorka, kompozytorka i wykonawczyni zaciera granice między gatunkami, tworząc muzykę równocześnie instynktowną i dopracowaną. Między rockowym napięciem, świadomą zmysłowością a elektroniczną melancholią jej głos ślizga się, nasyca, czasem pęka — zawsze pełen obecności. Karmiona kontrastami — Chopin i Playboi Carti, Lana Del Rey i chóry sakralne — Loa Mercury tworzy świat, który nazywa emo-erotycznym, gdzie ciało, pożądanie i strata współistnieją bez filtrów. Loa nie gra ról; obnaża swoje słabości z rzadką intensywnością. W jej piosenkach spotykają się noc, upojenie, czułość i wściekłość, bez hierarchii. Mówi o miłości zarówno jako o polu bitwy, jak i schronieniu, o sobie jako o miejscu w ruchu. Na scenie nie daje tylko występu; ona się ucieleśnia, między zawieszonymi chwilami a surowymi impulsami. Loa Mercury nie dąży do uwodzenia; dąży do mówienia, do drżenia, do wywołania szczerego dreszczu bez ogródek.