Lorraine Desmarais

Urodzona w Montrealu w 1956 roku, Lorraine Desmarais rozwinęła karierę mieszczącą się pomiędzy jazzem, pisaniem na zespoły a działalnością pedagogiczną. Najpierw kształciła się w grze na fortepianie klasycznym na Université de Sherbrooke, następnie u Armasa Maiste na McGill, a potem pod kierunkiem Kenny’ego Barrona w Nowym Jorku; to podstawowe wykształcenie przekształciła w nowoczesny język jazzu, w którym splatają się trio, solowe partie i pisanie orkiestrowe. Jej dyskografia dokumentuje tę ścieżkę: Trio Lorraine Desmarais (1985), Andiamo (1986), Pianissimo (1987), Vision (1991), Lorraine Desmarais (1991), Bleu silence (1999), Love (2002), Jazz pour Noël / Jazz for Christmas z Jean‑Pierre Zanellą (2005), Live Club Soda z Tigerem Okoshi i Michelem Cussonem (2007), Lorraine Desmarais Big Band (2009), Couleurs de lune (2012), Danses danzas dances (2016) oraz Street Beat Suite (2023). Współpracowała też z Michelem Donato, Donem Aliasem, André Moisanem i muzykami z orkiestr montrealskich, jednocześnie utrzymując regularną działalność tria, między innymi z Frédéricem Alarie i Camilem Bélisle. Obecna na kanadyjskich scenach jazzowych od lat 80., Lorraine Desmarais od kilku dekad naucza gry na pianinie jazzowym w Montrealu i w 2012 roku została mianowana członkiem Order of Canada.