Babasónicos

Powstały na początku lat 90. XX wieku w południowych przedmieściach Buenos Aires argentyński zespół Babasónicos początkowo wpisywał się w lokalną falę rocka alternatywnego, łącząc dziedzictwo rocka narodowego, popowe odniesienia i zamiłowanie do eksperymentów. Wokół wokalisty Adriána Dárgelosa Babasónicos zbudował na pierwszych albumach, takich jak Pasto (1992) i Trance Zomba (1994), uniwersum naznaczone psychodelicznymi fakturami dźwiękowymi, załamaniami rytmu i częstym użyciem ironii w tekstach, zanim utrwalił ten bardziej agresywny wymiar na Dopádromo (1996) i Babasónica (1997). Dzięki albumom Miami (1999), a zwłaszcza Jessico (2001) i Infame (2003), zespół przesunął się w stronę bardziej zwięzłych form i bardziej melodycznego brzmienia, w którym rock zbliża się do popu, electropopu, a czasem piosenki, zachowując jednocześnie dbałość o aranżacje. Śmierć basisty Gabriela „Gabo” Manellego w 2008 roku nastąpiła w okresie intensywnej działalności koncertowej w Ameryce Łacińskiej i Europie, nie przerwała jednak ciągłości twórczej Babasónicos, którzy wydali następnie Mucho (2008), A propósito (2011) i Romantisísmico (2013). Kontynuując eksplorację mieszanki rocka, popu i elektronicznych nawiązań, Babasónicos dopracowali tę estetykę na Discutible (2018) i Trinchera (2022), pozostając przy tym obecni na głównych hiszpańskojęzycznych scenach rockowych i na festiwalowym szlaku, gdzie zespół broni repertuaru obejmującego ponad trzy dekady.