Armand

Herman George van Loenhout, znany jako Armand, urodzony w Eindhoven w 1946 roku, zmarł w tym samym mieście w 2015 roku. Od połowy lat 60. tworzył niderlandzką piosenkę protestu zabarwioną folkiem, popem i hipisowską wyobraźnią. Po występach w grupach Shannon Boys i Les Gilets, a następnie przejściu na karierę solową, Armand zaistniał w 1967 roku dzięki «Ben ik te min», a jeszcze w tym samym roku ukazał się «Blommenkinders» — dwa utwory, które ukształtowały jego bezpośredni, społeczny i często kontestacyjny styl. Jego muzyka opiera się na oszczędnych aranżacjach skoncentrowanych na głosie, gitarze akustycznej i harmonijce ustnej, a teksty nacechowane są krytyką społeczną, antymilitaryzmem, wolnością jednostki oraz obroną konopi. Po albumach Armand (1967) i Blommenkinders (1968) Armand obrał bardziej niezależną ścieżkę, wydając Rue de la Paix (1972), Een beetje vriendelijkheid (1974), Terug naar de aarde (1976) i Nachtbraken (1981), pozostając aktywnym na alternatywnych scenach Niderlandów długo po epoce lat 60. W latach 90. i 2000. kontynuował nagrywanie i występy, by w 2015 roku wrócić na czoło sceny dzięki Armand & The Kik, zrealizowanemu z zespołem The Kik.