Cesária Évora

Urodzona w Mindelo na wyspie São Vicente w Kapie Verde, Cesária Évora pociągnęła dalej niż archipelag morna i coladeira, dwie centralne formy kapweryjskiej muzyki, śpiewane głównie w kapwerskim kreolu. Jej głos głęboki, elastyczny i od razu rozpoznawalny zdominował register naznaczony melancholią, saudade, opowieściami o wygnaniu, miłości i życiu ludowemu. Po rozpoczęciu śpiewania w barach Mindelo pod koniec lat 50., Cesária Évora miała pierwszą lokalną działalność, a następnie wycofała się na kilka lat, zanim powróciła w połowie lat 80. Ten odnowiony etap prowadził przez Portugalię, a potem Paryż, gdzie spotkanie z producentem José da Silva towarzyszyło nagraniu La Diva aux Pieds Nus w 1988 roku. Jej międzynarodowe uznanie umocniło się dzięki Miss Perfumado w 1992 roku, a następnie Cesária w 1995 roku, które trwale umiejscowiły Cesárię Évorę na scenach europejskich, amerykańskich i afrykańskich. W ciągu albumów, w tym Cabo Verde w 1997 roku, Café Atlantico w 1999, Voz d’Amor w 2003, Rogamar w 2006 i Nha Sentimento w 2009 roku, jej repertuar pozostaje związany z tradycjami Kap Verde, jednocześnie włączając akustyczne aranżacje otwarte na Atlantyckie krążenie, między piosenką lusofoniczną, wpływami afrykańskimi i dyskretnymi orkiestralnymi teksturami. Często kojarzona z wizerunkiem piosenkarki boso, Cesária Évora pozostaje przede wszystkim z konserwatywnym i bezpośrednim sposobem wcielania kapverdijskiego repertuaru.