Evgeny Grinko

Urodzony w Żukowskim koło Moskwy, Evgeny Grinko zaczynał jako perkusista w zespołach punk i hardcore, zanim przeniósł swoją twórczość w stronę muzyki instrumentalnej skoncentrowanej na fortepianie i pisaniu na zespół. Rozwinął język mieszczący się między neoklasycyzmem, minimalizmem a współczesną muzyką kameralną — krótkie, melodyjne kompozycje oparte na powtarzaniu prostych motywów, stopniowych wariacjach i oszczędnych aranżacjach na smyczki, instrumenty dęte i lekką perkusję. Ten kierunek uwidocznił się na początku lat 2010. wraz z albumem Ice for Aureliano Buendia (2011) i trwał między innymi z Naive (2017), w którym Grinko manifestuje bardziej oczyszczoną, oszczędną twórczość — nadal bez wokalu, z uwagą na ciszę, wolne tempo i zmiany faktury. Jego droga łączy więc niezależną kulturę rosyjską z jego początków z akustycznym repertuarem prezentowanym na scenach poświęconych muzyce instrumentalnej, na skrzyżowaniu muzyki współczesnej klasycznej, ambientu i chamber popu.