Meimuna

Wczesno wyszkolona w grze na gitarze klasycznej w konserwatorium, Cyrielle Formaz, muzyczka z Valais mieszkająca w Szwajcarii, stopniowo rozwijała solowy projekt Meimuna po ścieżce naznaczonej studiami nad językiem muzycznym i odejściem od repertuaru klasycznego na rzecz pisania piosenek i kompozycji. W 2015 roku Meimuna nabrała wyraźnych kształtów, gdy Cyrielle uczestniczyła w kursie Médaille d’Or w Jurze z Jeanem Fauque i Jean‑François Delfourem, a następnie opuściła Université de Lausanne, gdzie studiowała historię sztuki i kina. Wybrana później na 42. Rencontres d’Astaffort wokół Francisa Cabrela i kilku autorów, postanowiła w pełni poświęcić się Meimunie i zakończyła działalność swoich wcześniejszych zespołów. Między intymnym folkiem, francuskim chanson i niezależnym popem muzyka Meimuny opiera się na opanowanym głosie, narracyjnym pisaniu i oszczędnych aranżacjach, w których gitara dialoguje z dyskretnymi fakturami dźwiękowymi. Po dwóch latach skupionych na koncertach, nauczaniu gry na gitarze, warsztatach kompozytorskich oraz nauce dźwięku i miksowania, Cyrielle Formaz wyjechała do Brukseli, by studiować ilustrację w École supérieure des arts de Saint‑Luc, kontynuując jednocześnie występy Meimuny, między innymi z muzykiem Erikiem Bonerfältem. Po ponad dwóch latach powróciła do Szwajcarii, osiedliła się ponownie, aby w pełni pracować nad projektem Meimuna i równolegle rozwijać kompozycje teatralne, muzykę filmową oraz przedsięwzięcia wokół czytań.