Climax Blues Band

Powstały w Stafford w Anglii pod koniec lat 60. Climax Blues Band narodził się pod nazwą The Climax Chicago Blues Band wokół wokalisty i saksofonisty Colina Coopera oraz gitarzysty Pete’a Haycocka, w kontekście rozwijającej się brytyjskiej sceny blues‑rockowej. Pierwsze płyty — The Climax Chicago Blues Band (1969), Plays On (1969) i A Lot of Bottle (1970) — wyznaczyły brzmienie silnie osadzone w chicagowskim bluesie, z mocną sekcją rytmiczną i upodobaniem do długich, elektrycznych form. W ciągu lat 70. Climax Blues Band poszerzył repertuar, zwracając się ku bardziej melodycznemu rockowi z elementami jazzu i popu, co słychać na albumach Sense of Direction (1974), Stamp Album (1975) i Gold Plated (1976), na którym znalazły się utwory takie jak “Couldn’t Get It Right”, które stały się kamieniami milowymi ich twórczości. Zespół kontynuował ten kierunek na przełomie lat 70. i 80. z Flying the Flag (1980), zawierającym “I Love You”, a później z Drastic Steps (1988), równocześnie regularnie powracając do bardziej bezpośredniego podejścia bluesowego, szczególnie na Big Blues – The Songs of Willie Dixon (1991) i Broke Heart Blues (1994). Pomimo zmian w składzie i śmierci Colina Coopera w 2008 roku, Climax Blues Band pozostał aktywny na scenie i w studio, o czym świadczy album Hands of Time z 2019 roku; styl zespołu wciąż łączy struktury bluesowe, klasyczny rock i oszczędnie aranżowane ballady.