Ebi

Urodzony w Teheranie w 1949 roku Ebi, właściwie Ebrahim Hamedi, zyskał rozgłos pod koniec lat sześćdziesiątych w perskim popie, najpierw w grupach takich jak Sun Boys i Black Cats, zanim rozpoczął karierę solową. Muzyka Ebi wpisuje się w nowoczesną irańską piosenkę, kształtowaną przez orkiestralny pop, muzykę rozrywkową, lekkie rock i ballady, utrzymane w rozległej i bezpośredniej interpretacji. Mieszka w Stanach Zjednoczonych od 1977 roku, w kontekście poprzedzającym rewolucję irańską, Ebi kontynuuje karierę w diasporze i staje się jednym z trwale brzmiących głosów sceny perskojęzycznej poza Iranem. Jego diskografia obejmuje kilka dekad, od Tapesh (1974) i Nazi Naz Kon (1976) po Khalij (1990), Setarehaye Sorbi (1995), Hesse Tanhaee (2011), Jane Javani (2014) i Lalehzaar (2019). Ebi poprowadził także wiele projektów wspólnych, zwłaszcza Noon O Panir O Sabzi z Dariush w 1990 roku, a także współprace z Shadmehr Aghili i Googoosh. Pomiędzy romantycznymi piosenkami, repertuarem scenicznym i utworami o zasięgu społecznym lub politycznym, takimi jak Tasmim, Ebi rozwijał karierę ściśle związaną z krążeniami kulturowymi między Iranem a jego diasporą.