Albert Lee

Urodzony w 1943 roku w Lingen w Herefordshire i wychowany w Blackheath w południowo‑wschodnim Londynie, Albert Lee już od końca lat 50. XX wieku wypracował styl gry na gitarze inspirowany rock and rollem, R&B i amerykańską country. Po występach w kilku brytyjskich zespołach zyskał rozgłos najpierw z Chris Farlowe and the Thunderbirds, a następnie z Heads Hands & Feet, formacją aktywną na początku lat 70. na angielskiej scenie rocka i country rocka. Osiedliwszy się w Los Angeles w 1974 roku, Lee intensywnie pracował jako muzyk sesyjny i grał m.in. z The Crickets, zanim w 1976 roku dołączył do Emmylou Harris and the Hot Band – na styku country, rocka i americana. W latach 1978–początku 80. towarzyszył Ericowi Claptonowi na scenie i w studiu; w 1983 roku pełnił funkcję dyrektora muzycznego koncertu reaktywacyjnego Everly Brothers, z którymi współpracował przez długi czas. W jego solowej dyskografii znajdują się m.in. Hiding (1979), Albert Lee (1982), Speechless (1986), Heartbreak Hill (2003), Road Runner (2006), Highwayman (2014), Gypsy Man – A Tribute To Buddy Holly (2019) oraz Lay It Down (2024). W swoich projektach solowych, jak i z Hogan’s Heroes, Albert Lee łączy rytmiczną precyzję, szybkie frazowanie, rockabillyowy swing i melodyczne wyczucie zapożyczone z country.