Akiyo

Urodzony w Guadeloupe pod koniec lat 70., Akiyo wpisuje się zarówno w historię karnawału w Pointe-à-Pitre, jak i w historię gwoki, której grupa odtwarza rytmy, bębny i ludowe zakotwiczenie, przenosząc je do wspólnej formy ulicy, a następnie sceny. Utworzony jako ruch kulturowy w 1984 roku pod nazwą Mouvman Kiltirèl Akiyo, Akiyo rozwija muzykę opartą na polirytmiach gwo ka, śpiewach kreolskich i energii pochodu, łączącą tradycję karnawałową, protest społeczny i ekspresję tożsamości. Dynamikę kolektywu, prowadzaną przez dużą liczbę perkusjonistów, śpiewaków i liderów, zbudowano wokół postaci takich jak Marcel Lollia alias Vélo, Michel Halley, Joël Nankin, Jean-Pierre Coquerel czy François Ladrezeau. Po początkach na ulicy Akiyo tworzy sceniczną wersję pod koniec lat 80. i publikuje Mémoires w 1992, potem Mouvman w 1993, Dékatman w 1995, A de men pou démen w 1998 i Yè, Jòdi, Dèmen w 2012. Obecny zarówno w Guadeloupe, jak i w metropolii, Akiyo nawiązał także kontakty z innymi formacjami, zwłaszcza Carré Manchot, zachowując estetykę skoncentrowaną na perkusji, responsoryjnym śpiewie i mas‑formach.