Brain Damage

Uruchomiony w Saint-Étienne w 1999 roku przez Martina Nathana wraz z Raphaëlem Talise, Brain Damage wpisuje się w dub francuski, jednocześnie otwierając go na wczesne formy bardziej eksperymentalne, między reggae, elektroniką, spoken word a dziedzictwem post-punku. Początkowo planowany jako duet, potem kontynuowany przez Martina Nathana samego z licznymi gośćmi, Brain Damage rozwija brzmienie naznaczone głębokimi basami, precyzyjną pracą nad przestrzenią, rytmami powolnymi lub szarpanymi i stałą uwagą do głosów, mówionych i śpiewanych. Po pierwszych kamieniach milowych z Bipolar Disorder w 1999 r., projekt zyskał na rozmachu dzięki Always Greener (On The Other Side) w 2002 r. i Ashes to Ashes / Dub to Dub w 2004 r., zanim nastąpiła faza otwarta na artystyczne krzyżowania w Spoken Dub Manifesto vol. 1 w 2006 r., Short Cuts w 2008 r. i Burning Before Sunset w 2010 r. Brain Damage krąży wtedy między scenami dub, muzyką niezależną i festiwalami we Francji oraz za granicą, równocześnie mnożąc współpracę, zwłaszcza z High Tone na High Damage w 2011 r., Vibronics na Empire Soldiers w 2013 r., a następnie z kilkoma jamańskimi wokalistami na Walk the Walk w 2015 r. i Talk the Talk w 2016 r. Kolejne lata kontynuują tę trajektorię, z Liberation Time w 2017 r. u boku Harrisona Stafforda, ¡Ya no más! w 2018 r. po hiszpańsku, Beyond the Blue z Big Youth w 2021 r., Dreaming From an Iron Gate z Groundation w 2023 r., a następnie Oide Oide w 2025 r. z Emiko Ota i Mad Professor.