AFI

Powstały na początku lat 90. w Ukiah w Kalifornii AFI (A Fire Inside) początkowo lokował się w nurcie punk hardcore i skate punk, napędzany głosem Davey’a Havoka oraz grą na perkusji Adama Carsona; wkrótce dołączyli basista Hunter Burgan i gitarzysta Jade Puget. Zakorzeniony w punkowej scenie Bay Area i sieci niezależnych tras koncertowych, AFI wypracowywał swoją tożsamość dzięki albumom Answer That and Stay Fashionable (1995), Very Proud of Ya (1996) i Shut Your Mouth and Open Your Eyes (1997), charakteryzującym się szybkim tempem i krzyczanym śpiewem. Od Black Sails in the Sunset (1999) i The Art of Drowning (2000) zespół wprowadził mroczniejsze elementy, rozbudowane chórki i gotycką wymowę, co utorowało drogę ku alternatywnemu rockowi i post-hardcore’owi. Na Sing the Sorrow (2003) i Decemberunderground (2006) AFI rozwinął bardziej atmosferyczne brzmienie, grając kontrastami między melodyjnymi fragmentami a punkową energią, zanim sięgnął po bardziej nowoczesne i melodyjne oblicze rocka na Crash Love (2009) i Burials (2013). Albumy AFI (The Blood Album) (2017) i Bodies (2021) kontynuują tę ewolucję, wprowadzając wpływy new wave i bardziej syntetyczną wrażliwość, zachowując jednak podstawę gitarowo-baso-perkusyjną. AFI wciąż kojarzy się z mroczną estetyką wizualną oraz koncertami, które eksponują zbiorowe chórki i intensywność wokalu Havoka.