Prison Religion

Prison Religion is een experimenteel muziekduo uit Richmond, Virginia, bestaande uit Parker Black en Warren Jones. Op het snijvlak van experimentele rap, industriële elektronica, noise en hardcore heeft het duo een geluid ontwikkeld dat wordt gekenmerkt door vervormde vocalen, meedogenloze bassen, schurende klanktexturen en grillige, clubgerichte ritmes. Met hun afwijzing van gangbare genregrenzen en songstructuren zetten ze de intensiteit, chaos en eenzaamheid van het leven om in een confronterende geluidservaring.

Vanuit de undergroundmuziekscene van Richmond heeft Prison Religion internationale erkenning gekregen voor zijn benadering van elektronische muziek en rap. Hun album Hard Industrial B.O.P. uit 2022, uitgebracht op Lee Gambles label UIQ, markeerde een belangrijke stap in hun ontwikkeling. Met gefragmenteerde vocalen, onheilspellende drones en onophoudelijke percussie voerde de plaat hun geluid naar donkerdere, experimentelere oorden. Het album kreeg aandacht van muziekpublicatie Pitchfork.

Het geluid van Prison Religion bracht hen op de podia van festivals en zalen voor experimentele muziek en elektronische kunst, van Londen tot Oekraïne en Australië. Ze traden onder meer op bij CTM, Unsound, Dark Mofo, Berlin Atonal, Creepy Teepee, Roskilde en LOST Music Festival in Italië. Daar presenteerden ze Psalms, een live-uitwerking van hun release Screaming Crying Throwing Up, die ze samen met S280F produceerden. Prison Religion werkte ook samen met Only Now aan een EP met twee tracks, getiteld Its Not Who I Am Its What Can I Offer.

Prison Religion blijft een eigenzinnige plek innemen binnen de hedendaagse experimentele muziek. Het in Richmond ontstane project, dat met zijn mengeling van poëtische kreten, industriële noise en op clubmuziek geënte elektronica de gevestigde genreconventies uitdaagt, verbindt het undergroundgeluid van Virginia met de wereldwijde experimentele muziekscene.

Het Togolese vodou-ensemble E’DU en de Franse producer Judgitzu komen samen voor een doorlopend stuk dat is opgebouwd rond de vodoupraktijk. Het werk ontstond tijdens een residentie in Togo en put uit de ritmes Adbadja, Dan en Sakpate: respectievelijk krijgshaftige, initiërende en met de aarde verbonden vormen die in Zuid-Benin traditioneel worden gebruikt om lichamen voor te bereiden en krachten aan te roepen.