Slow Crush

Opgericht midden jaren 2010 in België, ontwikkelt Slow Crush een donkere vorm van shoegaze waarin dreampop, grunge-ondertonen en post-rockaccenten samenkomen. Rond zangeres en bassiste Isa Holliday verfijnt de band een sound die wordt gekenmerkt door overstuurde, mistige gitaren, heldere melodielijnen en een zachte zang die vaak in galm is ondergedompeld. Na een eerste doorbraak met de EP Ease in 2017 bracht Slow Crush in 2018 het album Aurora uit, waarmee het viertal zich stevig op het internationale onafhankelijke toneel vestigde en de weg vrijmaakte voor tournees in Europa en vervolgens Noord-Amerika. De composities van Slow Crush leunen op trage tot middelmatige tempi, een zware ritmesectie en melancholische sferen, waardoor de band zowel aansluiting vindt bij de shoegaze-traditie van de jaren negentig als bij zwaardere acts uit de post-hardcore- en post-metalscenes. In 2021 zette Slow Crush deze koers voort met het album Hush, waarin de band de contrasten tussen geluidsdichtheid en uitgepuurde melodieën aanscherpt en een esthetiek bevestigt die draait om textuur, herhaling en sonische onderdompeling.