Mannequin Pussy

Geworteld in de onafhankelijke punkscene van Philadelphia heeft Mannequin Pussy sinds het begin van de jaren 2010 een geluid ontwikkeld dat ruw punkrock, hardcore‑uitbarstingen en meer melodische, indie‑rockachtige passages combineert. Rond gitariste en zangeres Marisa “Missy” Dabice gevormd, groeide de band van een kleine kern naar een stabielere bezetting met Colins “Bear” Regisford op bas en zang en Kaleen Reading op drums, waardoor de gezamenlijke energie op plaat en podium werd verstevigd. Het debuutalbum GP (2014) presenteerde een directe, lo‑fi‑esthetiek; in 2016 verscheen Romantic, waarin de band steken laat vallen tussen korte, hevige nummers en langzamere, introspectieve stukken. Met Patience (2019) vergrootte Mannequin Pussy de contrasten tussen rauwe riffs, bijna popachtige passages en meer atmosferische momenten en verbond zich sterker aan het netwerk van Amerikaanse onafhankelijke labels, onder meer via een contract bij Epitaph. Het album I Got Heaven uit 2024 zet deze lijn voort met meer nuance in arrangementen en zangwerk, terwijl veel nummers kort blijven en een voorliefde voor tempo‑wisselingen behouden blijft. Door te toeren in clubs en middelgrote zalen heeft de band zich gevestigd als een vaste live‑act in de Noord‑Amerikaanse punk‑ en indie‑rockscene.