Opus Kink

Opgericht in Brighton in 2017 ontwikkelt Opus Kink een Britse post‑punk die snel buiten zijn kader treedt door elementen van jazz, country, folk, cabaret en no wave te integreren, met een centrale rol voor koperblazers en een stem met droog phrasing, soms dicht bij declamatie. Aanvankelijk actief op de Britse onafhankelijke livescene en later op Europese podia, bouwde Opus Kink zijn identiteit op via concerten, meerdere ep’s en singles, voordat het album My Eyes, Brother! in 2023 uitkwam. De nummers kunnen schuiven van een tamelijk ruwe punkspanning naar meer dansbare ritmes, motieven geïnspireerd door het music‑hall of langzamere, donkerdere passages, zonder zich te beperken tot het post‑punk‑revival van de jaren tachtig. De teksten behandelen vaak geweld, ongemak, absurditeit of machtsverhoudingen, met een ironische, enigszins scheve toon. Deze schrijfwijze, gecombineerd met een uitgebreide bezetting en wisselende arrangementen, geeft Opus Kink een onstabiele, hoekige klank die sterk door het collectief wordt bepaald.