Arooj Aftab

Geboren in Riyad uit Pakistaanse ouders en opgegroeid in Lahore voordat zij zich in 2005 in de Verenigde Staten vestigde, ontwikkelde Arooj Aftab een muzikale taal die zich situeert tussen jazz, minimalisme, folk, Hindustani klassieke muziek en de Urdu-ghazal. Opgeleid aan het Berklee College of Music in Boston en later gevestigd in New York, maakt Aftab deel uit van de jazz- en "new music"-scènes van de stad, terwijl ze ook voor film en documentaire werkt. Haar eerste covers, die begin jaren 2000 online verschenen, verspreidden zich veel in Pakistan en begeleidden de opkomst van een lokale onafhankelijke scene. Haar solodiscografie omvat Bird Under Water (2014), Siren Islands (2018), Vulture Prince (2021) en Night Reign (2024). Ze combineert sobere arrangementen, langzame tempi, ambienttexturen en een stem die vaak op de voorgrond staat, met een centrale plaats voor Urdu-poëzie. Tegelijkertijd nam ze Love in Exile (2023) op met Vijay Iyer en Shahzad Ismaily in een trioformat, wat haar dialoog met improvisatie voortzet. In 2022 ontving Arooj Aftab een Grammy voor "Mohabbat" en werd daarmee de eerste Pakistaanse artiest die deze onderscheiding kreeg.