Nebula

Ontstaan op de rockscene van Los Angeles eind jaren negentig, ontwikkelde Nebula zich rond gitarist/zanger Eddie Glass en drummer Ruben Romano, beiden ex-leden van Fu Manchu, aanvankelijk aangevuld met bassist Mark Abshire. De band valt in de stonerrock/heavy-psychhoek en combineert zware riffs, garage-energie en lange psychedelische uitweidingen met invloeden uit blues en space rock. De eerste opnames van Nebula — de EP Let It Burn (1998) en het album To the Center (1999) — bepaalden een esthetiek van massieve fuzz, trage tempi en uitgerekte improvisaties, liedjes vooral bedoeld voor het podium. Daarna kwamen Charged (2001) en Atomic Ritual (2003), die deze aanpak voortzetten en soms de formats aanscherpten, en later Apollo (2006), dat werd gekenmerkt door personeelswisselingen. Na jaren toeren langs Amerikaanse clubs, Europese festivals en desert-rockcircuit legde Nebula een pauze in, alvorens in 2017 rond Eddie Glass met een vernieuwde ritmesectie terug te keren. De terugkeer naar de studio resulteerde in Holy Shit (2019) en Transmission from Mothership Earth (2022), waarop Nebula zijn mix van ruw psychedelisch rock, repetitieve grooves en verzadigde sferen voortzet, gefocust op het directe, rauwe geluid van een trio.