Wim Mertens

Wim Mertens, geboren in 1953 in Neerpelt, België, heeft vanaf eind jaren zeventig een oeuvre opgebouwd dat zich bevindt tussen minimalisme, hedendaagse muziek, repetitieve schrijfwijzen en kamermuziekvormen. De piano, cyclische motieven en een zeer hoge stem — die hij vaak in een fonetische, niet‑semantische taal gebruikt — nemen een centrale plaats in zijn werk in. Opgeleid in sociale wetenschappen, politicologie en muziekwetenschap, werkte hij ook voor de Belgische publieke omroep, waar hij concerten en programma’s produceerde over componisten als Philip Glass, Steve Reich, Terry Riley en Meredith Monk — een belangrijk aandachtsgebied in zijn ontwikkeling. In 1980 bracht hij For Amusement Only uit, een elektronisch stuk opgebouwd uit flippergeluiden, en breidde hij zijn repertoire uit met het ensemble Soft Verdict en als solist op platen als Struggle for Pleasure (1983), A Man of No Fortune, and with a Name to Come (1986) en After Virtue (1988). Zijn werk omvat ook film‑ en theatermuziek, onder meer voor Peter Greenaways The Belly of an Architect (1987) en voor producties verbonden aan het theater van Jan Fabre. Door de decennia heen wisselt Mertens intieme formaties, langdurige cycli, orkestwerken als Partes Extra Partes (2006) en symfonische opnames als Open Continuum (2011) af, en blijft hij op het podium actief — solo, met ensemble of met orkest.