Triumph

Geformeerd in Mississauga, Ontario, vestigde Triumph zich vanaf halverwege de jaren 70 in een hardrockregister doordrenkt met heavymetal en met progressieve toetsen. Het trio verenigde voortdurend Rik Emmett op gitaar en zang, Mike Levine op bas en keyboards, en Gil Moore op drums en zang, een opstelling die het grootste deel van hun loopbaan bepaalt en de afwisseling tussen directe nummers, meer uitwerkende harmonieën en instrumentale uitdiepingen verklaart. Na Triumph (1976) en Rock & Roll Machine (1977) vergrootte de band zijn publiek met Just a Game (1979), vervolgens Progressions of Power (1980), Allied Forces (1981) en Never Surrender (1982). Triumphs geluid steunt op massieve riffs, melodische refreinen, scherp gitaarspel en een productie die in de jaren tachtig steeds ruimer werd, met name op Thunder Seven (1984), The Sport of Kings (1986) en Surveillance (1987). Sterk aanwezig op het podium in Noord-Amerika bouwde Triumph ook zijn reputatie op via optredens en grote tournees. Na het vertrek van Rik Emmett in 1988 sloot Phil X zich in 1992 aan bij de groep voor Edge of Excess, voordat in 1993 een pauze kwam. Triumph hervormt zich periodiek in 2008 en opnieuw in 2019, en herstart zijn live-activiteit vanaf 2025, waardoor het verhaal van een band voortgezet wordt die vaak wordt geassocieerd met de Canadese rockscene van de jaren 70 en 80.