Adam Green

Geboren in Mount Kisco in de staat New York, werd Adam Green eind jaren negentig bekend op de New Yorkse anti-folk-scene als helft van de Moldy Peaches, een duo gevormd met Kimya Dawson. Nadat de groep in 2002 pauzeerde, ontwikkelde Adam Green een solocarrière waarin indie rock, eigenzinnig folk en lo‑fi-pop elkaar kruisen, met teksten die vaak absurd, melancholiek of ironisch zijn, gedragen door een nonchalante stem en arrangementen die variëren van akoestische soberniteit tot uitvoerigere orkestraties. Zijn solodiscografie begint met Garfield (2002), gevolgd door Friends of Mine (2003), Gemstones (2005), Jacket Full of Danger (2006), Sixes & Sevens (2008) en Minor Love (2010). Adam Green brengt ook MusiK for a Play uit in 2010, een instrumentaal album, gevolgd door een duo-album met Binki Shapiro in 2013. De hernieuwde belangstelling voor Moldy Peaches dankzij de film Juno heeft zijn vroege werk terug geplaatst in een bredere indie-generatie, zonder zijn aparte carrière te doorbreken, tussen concerten in Europa en de Verenigde Staten, visuele projecten en cinema. Vervolgens bracht Adam Green in 2016 de soundtrack uit van Adam Green’s Aladdin en in 2019 Engine of Paradise.