The Cinematic Orchestra

Gebooren in Londen rond Jason Swinscoe eind jaren negentig, ontwikkelt The Cinematic Orchestra een muziek die de kruising markeert tussen nu jazz, downtempo, elektronica en een filmmuziek-achtige schrijfwijze. Het project rust op een groepswerkomgeving, waarin akoestische instrumentatie, jazz-improvisatie en studiowerk samenvloeien in langzame, gedetailleerde stukken die vaak in lagen zijn opgebouwd. Na het eerste album Motion, dat in 1999 uitkwam, verankert The Cinematic Orchestra zich in de Britse Ninja Tune-scene met een hybride formaat, even thuis op het podium als bij het componeren voor beeld. Man with a Movie Camera in 2003, opgevat als een nieuw soundtrack bij Dziga Vertovs film, markeert een belangrijke wending in zijn carrière, gevolgd door Every Day in 2002 en Ma Fleur in 2007, een album dat meer gericht is op het lied en de gaststemmen, met name die van Patrick Watson, Fontella Bass en Lou Rhodes. De groep tekent daarna de muziek voor The Crimson Wing: Mystery of the Flamingos in 2009, zet zijn onderzoek voort tussen hedendaagse jazz, ambient en orkestrale schrijfwijze met In Motion #1 in 2012, en keert daarna terug naar de studiovorm met To Believe in 2019. Live presenteert The Cinematic Orchestra zich meestal als een evoluerend ensemble, opgebouwd rondom Swinscoe en musici uit jazz en improvisatiemuziek.