Ten Years After

Actief sinds eind jaren 1960 hoort Ten Years After bij de Britse bluesrockgolf. De band werd in Engeland gevormd rond gitarist-zanger Alvin Lee, bassist Leo Lyons, drummer Ric Lee en toetsenist Chick Churchill. Ze vielen eerst op in de Londense clubscene en brachten in 1967 hun debuutalbum uit, dat elektrische blues, energieke boogie en psychedelische rock combineerde. Ten Years After verwierf internationale bekendheid door festivaloptredens, met name op Woodstock in 1969, waar “I’m Going Home” uitblonk door zeer snel gitaarspel en lange improvisaties. De discografie breidde zich snel uit met Stonedhenge en Ssssh (1969), Cricklewood Green en Watt (1970), en A Space in Time (1971), dat een melodieuzere kant introduceerde met “I’d Love to Change the World”, gevolgd door Rock & Roll Music to the World (1972), het live-album Recorded Live (1973) en Positive Vibrations (1974), voordat de band medio jaren 1970 in rust ging. Ten Years After kwam eind jaren 1980 opnieuw bijeen voor About Time (1989) en nam vanaf het begin van de jaren 2000 weer regelmatiger actieve optredens op, nu zonder Alvin Lee en met nieuwe zanger-gitaristen zoals Joe Gooch en later Marcus Bonfanti naast Ric Lee en Chick Churchill. Nog steeds geworteld in een mix van bluesrock, hardrock en boogie, treedt Ten Years After nog voornamelijk in Europa op, vaak op festivals gewijd aan classic rock en blues.