Sylvain Beuf

Geboren in Parijs in 1964 heeft Sylvain Beuf sinds het eind van de jaren tachtig een centrale carrière opgebouwd in de Franse jazz als saxofonist, componist en arrangeur, met een spel dat beweegt tussen sopranosaxofoon, altsaxofoon en tenorsaxofoon. Opleiding begon in de klassieke muziek aan de ENM d’Orsay, daarna bij CIM voor jazzharmonie, Beuf bouwt een precieze schrijftaal en een improvisatietaal op, geworteld in post-bop, hard bop en een moderne jazz die oog heeft voor harmonische kleuren. Actief als leider en sideman, heeft hij gespeeld met musici als Martial Solal, Michel Legrand, Henri Texier, Richard Galliano, André Ceccarelli, Emmanuel Bex of Pierre de Bethmann, terwijl hij tevens zijn eigen formaties leidt in trio, quartet en quintet. Zijn discografie onder eigen naam omvat onder andere Impro Primo (1993), La danse des internotes (1999), Soul Notes en Sylvain Beuf Trio (2001), Octovoice (2004), Mondes parallèles (2007), Joy (2010), Electric Excentric (2012), Plénitude (2015), Time Feel (2021) en Long Distance (2024). Beuf voert daarnaast een regelmatige pedagogische activiteit uit, met name bij Conservatoire à rayonnement régional de Versailles Grand Parc, waardoor hij een voortzetting geeft aan werk waarbij schrijven, improvisatie en groepsspelen een voortdurend onderdeel vormen.