Sweet

Sweet, opgericht in Londen in 1968, vestigde zich aanvankelijk op het Britse toneel met een poprepertoire met bubblegum‑inslag, om zich vanaf het midden van de jaren zeventig te richten op een hardere vorm van glamrock. De klassieke bezetting bestond uit Brian Connolly (zang), Steve Priest (bas), Andy Scott (gitaar) en Mick Tucker (drums), en werkte nauw samen met de songschrijvers Nicky Chinn en Mike Chapman; die samenwerking bepaalde de eerste fase van Sweet, met pakkende singles en een uitgesproken podiumpresentatie. De verschuiving naar een zwaarder geluid—met hardrockriffs, poprefreinen en strakke samenzang—komt naar voren op de albums Funny How Sweet Co‑Co Can Be (1971), Sweet Fanny Adams (1974) en Desolation Boulevard (1974), die Sweet op de Europese en Noord‑Amerikaanse rockpodia deden doorbreken. Na het uiteenvallen van de oorspronkelijke formatie begin jaren tachtig dook de naam Sweet opnieuw op in verschillende gedaanten rond voormalige leden, met name de band onder leiding van Andy Scott, waarmee Sweet op de planken bleef staan en een repertoire werd onderhouden dat laveert tussen glamrock, melodieuze hardrock en poprock.