Swans

Ontstaan in New York begin jaren tachtig rond Michael Gira, plaatste Swans zich aanvankelijk in het verlengde van de no wave‑scene met een sobere, repetitieve en fysieke muziek op het snijvlak van noise rock, post‑punk en industrial. De eerste platen van Swans, met name Filth (1983) en Cop (1984), rusten op zware ritmes, minimale riffs en een haast hamervormige spanning. Vanaf het midden van de jaren tachtig zorgde de komst van Jarboe voor een verschuiving naar meer melodische en open vormen, zonder de donkere esthetiek los te laten, waarbij elementen van folk, gothic, drone en experimentele rock werden geïntegreerd, zoals op Children of God (1987), The Burning World (1989), White Light from the Mouth of Infinity (1991) en Soundtracks for the Blind (1996). Ontbonden in 1997, nam Swans in 2010 het werk opnieuw op onder leiding van Michael Gira met een kern van muzikanten waaronder Norman Westberg, Christoph Hahn, Phil Puleo en Christopher Pravdica. Deze nieuwe periode ontwikkelde lange stukken die steunen op accumulatie, ritmische trance en variaties in dichtheid, te horen op My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky (2010), The Seer (2012), To Be Kind (2014) en The Glowing Man (2016). Sinds 2019 werkt Swans met een meer beweegbare bezetting en zetten zij dit werk voort op Leaving Meaning (2019), The Beggar (2023) en Birthing (2025), waarbij zij op experimentele rockpodia in Europa en Noord‑Amerika nog steeds zeer aanwezig zijn.