Selig

Ontstaan begin jaren 1990 in Hamburg, hoort de Duitse formatie Selig bij de Duitstalige rock, gekenmerkt door grunge, psychedelica en een melancholische schrijfstijl. Rond zanger Jan Plewka en gitarist Christian Neander ontwikkelt de band een dicht geluid, gedragen door een zeer aanwezige bas‑drum ritmesectie en aanvankelijk door keyboards die het psychedelische karakter versterken. Selig viel halverwege het decennium op met het gelijknamige album 'Selig' (1994), gevolgd door 'Hier' (1995) en 'Blender' (1997), onder meer opgenomen met producer Franz Plasa, wat de band verankerde in de Duitstalige rockscene van toen. Na een breuk in 1999 kwam Selig in 2008 weer bij elkaar en begon snel weer met het uitbrengen van studioalbums, te beginnen met 'Und endlich unendlich' (2009), daarna 'Von Ewigkeit zu Ewigkeit' (2010) en 'Magma' (2013), gevolgd door 'Kashmir Karma' (2017) en 'Myriaden' (2021). De Duitstalige teksten van Selig zijn vaak introspectief en gaan samen met arrangementen die zware passages afwisselen met meer popgerichte ballades, waardoor de band zowel in clubs als op grote festivals in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland kan optreden en een blijvende referentie binnen Duitstalige rock blijft.