Santiago Cruz

Geboren in Ibagué in het Colombiaanse departement Tolima, ontwikkelt Santiago Cruz sinds het begin van de jaren 2000 een singer‑songwriter‑stijl die tussen latinopop, ballade en akoestisch lied in zit. Hij bracht Solo hasta hoy uit in 2003 en Sentidos in 2006, voordat hij met Cruce de caminos in 2009 bredere bekendheid verwierf; dat album werd geproduceerd door de Spanjaard Nacho Mañó, een belangrijke medewerker in meerdere fasen van zijn loopbaan. Zijn muziek steunt op een beheerste stem, heldere melodieën en arrangementen die gitaren, piano en adult pop combineren, met teksten gericht op relaties, het dagelijks leven en intieme variaties. Santiago Cruz zette die koers voort met A quien corresponda (2012), Equilibrio (2014), Trenes, aviones y viajes interplanetarios (2016), Dale (2021) en Nueve (2023). In de loop van zijn platen heeft hij ook samengewerkt met andere Spaanstalige artiesten zoals Dani Martín, Abel Pintos, Elsa y Elmar, Pedro Capó en Alejandro Sanz, terwijl hij verankerd bleef in een melodische popvorm die nauw verbonden is met de Colombiaanse, Latijns‑Amerikaanse en Iberische podia.