Sophie Alour

Geboren in Quimper in 1974, heeft Sophie Alour aanvankelijk klarinet leren spelen voordat ze een taal ontwikkelde die gecentreerd is rond de tenor-saxofoon, terwijl ze ook fluit en basklarinet speelde. In de Parijse jazzscène vanaf de jaren 2000 maakte Sophie Alour haar debuut naast Stéphane Belmondo, Christophe Dal Sasso en later Rhoda Scott, in contexten variërend van sextet tot big band en quartet. Haar loopbaan als leider kreeg vorm met Insulaire in 2005, daarna Uncaged in 2007 en Opus 3 in 2010, waar een openheid voor improvisatie, aandacht voor timbres en de verschuivingen tussen hedendaagse jazz, modalem lyrisme en vrijere vormen duidelijk wordt. La géographie des rêves in 2012 en Shaker in 2014 verdiepen dit onderzoek met een strakkere instrumentatie en een voorliefde voor minder verwachte kleuren. Vanaf Time for Love in 2018 verkent Sophie Alour ook het balladerepertoire, voordat ze haar universum verder verbreed met Joy in 2019, Enjoy in 2021 en Le Temps virtuose in 2023, albums waarin jazz in dialoog treedt met oosterse invloeden, chanson en een chamber-muziekachtige aanpak. Ook aanwezig in projecten van Rhoda Scott, Christophe Dal Sasso, Alexandre Saada of François Morel, beweegt Sophie Alour zich tussen clubs, festivals en transitiedoeleinden, met een spel dat een dichte, soepele en directe klank heeft.