Solstafir

Sólstafir, soms geschreven als Solstafir, ontstond midden jaren negentig in de extreme metalscene van Reykjavík. De band begon in een stijl die dicht bij black metal lag, maar ontwikkelde zich geleidelijk naar een mengeling van post‑metal, sfeerrijke rock en invloeden uit de post‑rock. Opgericht rond zanger‑gitarist Aðalbjörn Tryggvason, ontwikkelde de groep al op de eerste demo's en de EP «Til Valhallar» (1996) een verbeelding sterk verbonden met de IJslandse landschappen, wat een rode draad in Sólstafirs muziek blijft. Het eerste album «Í Blóði og Anda» verscheen in 2002, gevolgd door «Masterpiece of Bitterness» (2005) en «Köld» (2009), waarmee langere formats, meer zang in het IJslands en een neiging naar melodieuzere rockharmonieën zichtbaar werden. Met «Svartir Sandar» (2011) en «Ótta» (2014) sleet de band een stijl waarin trage, spanningsopbouwende gitaren, mistige sferen en uitgerekte ritmes domineren, op de grens van progressieve metal en alternatieve rock. De albums «Berdreyminn» (2017) en «Endless Twilight of Codependent Love» (2020) zetten deze ontwikkeling voort door sterker te werken met contrasten tussen intieme passages en dichtere secties. Sólstafir is zeer actief live en heeft naam gemaakt op Europese en Noord‑Amerikaanse podia, van metalclubs tot algemene festivals, met optredens gericht op lange, meeslepende nummers die de kenmerkende esthetiek van de IJslandse band samenvatten.