Rickie Lee Jones

Rickie Lee Jones werd in 1954 in Chicago geboren en bracht enige tijd in Phoenix door voordat ze zich in Californië vestigde. Eind jaren zeventig brak ze door op de clubscene van Venice, Los Angeles, waar ze een repertoire zong dat traditionele jazz en eigen composities combineerde. Ze vestigde zich meteen met een songschrijverschap dat rock, pop, folk, rhythm and blues, soul en jazz kruist, gedragen door een soepele stem en een sterk verhalend frasering. Haar eerste album, Rickie Lee Jones, verscheen in 1979, gevolgd door Pirates in 1981 — twee platen die een stedelijk, literair en muzikaal beweeglijk universum creëerden. In de loop der jaren verbreedde ze haar benadering met The Magazine (1984), Flying Cowboys (1989, geproduceerd met Walter Becker), daarna Pop Pop (1991), Traffic from Paradise (1993) en Ghostyhead (1997), waar haar schrijfstijl meer elektronische, bijna triphop-achtige texturen ontmoette. Sindsdien wisselt ze originele nummers af met herinterpretaties en meer akoestische of jazzgerichte projecten zoals It’s Like This (2000), The Sermon on Exposition Boulevard (2007), Balm in Gilead (2009), The Other Side of Desire (2015), Kicks (2019) en Pieces of Treasure (2023). Haar loopbaan omvat ook samenwerkingen met Dr. John, Lyle Lovett, Rob Wasserman en Tom Waits, en is open gebleven voor veranderingen van vorm en register.