Philippe Lavil

Geboren in Fort-de-France op Martinique in 1947, ontwikkelde Philippe Lavil een schrijfstijl binnen de Franse variétémuziek doordrenkt met Antilliaanse, Caribische en Latijns-Amerikaanse kleuren, met een uitgesproken smaak voor soepele ritmes en verhalende refreinen. Als tiener werd hij naar een internaat in de Drôme gestuurd, waar hij de chanson ontdekte bij Graeme Allwright, voordat hij in 1969 zijn eerste 45-toerenplaat opnam en al in 1970 opviel met "Avec les filles, je ne sais pas." Na een optreden in de Olympia naast Julien Clerc in 1975, volgde Philippe Lavil een onregelmatig traject tot het begin van de jaren tachtig, toen zijn repertoire een tropischer tint kreeg met nummers als "Il tape sur des bambous", "Rio" en "San Miguel." Zijn pad kruiste dat van meerdere auteurs, onder wie Didier Barbelivien, en het opende zich ook voor het duet met "Kolé séré", opgenomen in 1987 met Jocelyne Béroard. Door de decennia heen ontwikkelde Philippe Lavil deze esthetiek tussen chanson, Franse pop en creoolse inspiratie op albums als "Février" (1978), "Nonchalances" (1986), "De Bretagne ou d’ailleurs" (1990), "Retour à la case créole" (2002), "Calypso" (2007), "La part des anges" (2011) en "Sous le même soleil" (2023). Tegelijkertijd werkt hij af en toe als acteur in film en televisie.