Patricia Kopatchinskaja

Patricia Kopatchinskaja werd in 1977 in Chișinău geboren in een familie van musici. Eind jaren tachtig verliet ze met haar ouders Moldavië en vestigde zich in Wenen. Ze vervolgde haar studie viool en compositie aan de Universität für Musik und darstellende Kunst in Wenen en later in Bern, waar ze nu woont. Kopatchinskaja’s loopbaan valt binnen de klassieke muziek en combineert solistisch repertoire, kamermuziek, hedendaagse creaties en historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijken. Haar spel past zowel in programma’s gewijd aan Beethoven, Schumann, Stravinsky of Prokofjev als in werken van Ligeti, Peter Eötvös, Francisco Coll, Luca Francesconi of Michael Hersch, van wie meerdere stukken voor haar geschreven of door haar gecreëerd zijn. Ze werkt regelmatig samen met kamerorkesten en ensembles als Camerata Bern, het Saint Paul Chamber Orchestra, het Mahler Chamber Orchestra en Il Giardino Armonico, en ontwikkelt ook podiumformats waarbij stem, tekst en ruimte-inrichting een onderdeel van de interpretatie vormen. Haar discografie omvat onder meer Rapsodia (2010), Three Hungarian Violin Concertos (2012), Death and the Maiden (2016), Time and Eternity (2019), What’s Next Vivaldi? (2020) en Le Monde selon George Antheil (2022).