Paolo Angeli
Paolo Angeli, geboren in Sassari in 1970 en opgegroeid in Palau op Sardinië, ontwikkelde vanaf het midden van de jaren negentig werk dat de kruising vormt tussen Sardijnse traditionele muziek, improvisatie, avant-garde jazz, experimenteel folk en minimalistische vormen. Gitarist, componist en etnomusicoloog, hij steunt op een zelf ontworpen 'prepared Sardinian guitar' – een uitgebreid instrument dat hem in staat stelt melodische lijnen, drones, ritmische slagen en ruwe texturen te laten samenvloeien in een zeer eigenzinnig solospel. Na een tijd in Bologna te hebben gewoond, studeerde hij aan de DAMS en nam hij deel aan het Laboratorio di Musica & Immagine; Paolo Angeli voedt zijn praktijk ook met onderzoek naar cantu a chiterra en met een verzameling voor Archivio Mario Cervo. Zijn discografie begint met Dove dormono gli autobus in 1995, gevolgd door Linee di fuga in 1997, daarna Bucato in 2003, wat het begin markeert van een relatie met het label ReR Megacorp. Vervolgens volgen onder andere Nita - L’Angelo Sul Trapezio (2005), Tessuti (2007), Tibi (2010), Sale quanto basta (2013), S’Û (2015), Talea (2017) en 22.22 Free Radiohead (2019). In de loop der jaren werkte Angeli ook samen met Antonello Salis, Evan Parker, Ned Rothenberg, Hamid Drake of Takumi Fukushima in contexten waar hedendaagse creatie, geïmproviseerde scène en mediterrane volksarven elkaar kruisen.