Ozark Henry

Geboren in Kortrijk in 1970 nam de Belgische muzikant Piet Goddaer halverwege de jaren 1990 het pseudoniem Ozark Henry aan om een universum te creëren op het snijvlak van pop, elektronica en orkestmuziek. De eerste albums van Ozark Henry, “I'm Not Deaf I'm Just Ignoring You” (1996) en “This Last Warm Solitude” (1998), volgen een experimentele inslag, gekenmerkt door donkere sferen en gedetailleerd geluidswerk. Met “Birthmarks” (2001) en “The Sailor Not The Sea” (2004) ontwikkelde hij een meer melodische benadering, waarbij popstructuren zijn opgebouwd rond uitgewerkte vocale lagen en verfijnde arrangementen. “The Soft Machine” (2006), “Hvelreki” (2010) en “Stay Gold” (2013) zetten deze ontwikkeling voort naar een ruime, filmische pop, die de artiest ook in orkestrale versies heeft uitgewerkt, met name op “Paramount” (2015). Naast zijn studioalbums componeert Ozark Henry voor film en televisie en werkt hij samen met verschillende Belgische ensembles; zijn geluid kenmerkt zich door precieze elektronische texturen, prominente strijkers en Engelsgezongen zang als kern van het project.