Portico Quartet

Geboren in Londen in 2005 uit de ontmoeting tussen musici die door Southampton en Cambridge waren gegaan, ontwikkelt Portico Quartet een instrumentale muziek die zich tussen hedendaagse jazz, ambient en elektronica bevindt, aanvankelijk gekenmerkt door het geluid van de hang, geworden een van de kenmerkende elementen van zijn vroege opnames. De groep vormt zich op het Londense podium en speelt onder meer in de openbare ruimte op South Bank, voordat Knee-Deep in the North Sea in 2007 uitkomt, gevolgd door Isla in 2009. Met Portico Quartet in 2012 evolueert het schrijven naar meer bewerkte texturen, waarin saxofoon, bas, drums en herhalende motieven zich inschrijven in een esthetiek die minmaalistischer en atmospherischer is. Na het vertrek van Nick Mulvey in 2011, gevolgd door een fase onder de naam Portico rond het album Living Fields in 2015, keert het project terug naar de benaming Portico Quartet en zet zijn verkenning voort van een kruising tussen jazz-pulsatie, repetitieve compositie en elektronische productie. Art in the Age of Automation verschijnt in 2017, gevolgd door Memory Streams in 2019, Terrain in 2021 en Monument in 2021. Door deze bezettingswijzigingen heen heeft Portico Quartet zich heroriënteerd rond Jack Wyllie en Duncan Bellamy, terwijl men tegelijkertijd een benadering behoudt waarin improvisatie, circulaire melodie en het werken met klankmateriaal nauw met elkaar verbonden blijven.