Plaid

In Londen ontwikkelen Andy Turner en Ed Handley sinds het begin van de jaren negentig het Plaid-project, aanvankelijk in de schaduw van The Black Dog, waarvan zij oprichters waren, voordat zij een duo vormden dat zich toelegt op melodische elektronica op het kruispunt van IDM, techno, ambient en een ritmisch sterk gestructureerde instrumentale pop. Plaid bouwt muziek uit vloeiende pulsaties, nauwkeurige synth-motieven en tempo-wijzigingen die de frontale impact van de dansvloer vermijden zonder er volledig afstand van te nemen. Hun loopbaan loopt via meerdere labels, waaronder Warp, en via een regelmatige discografie met Not for Threes (1997), Rest Proof Clockwork (1999), Double Figure (2001), Spokes (2003), Scintilli (2011), Reachy Prints (2014), The Digging Remedy (2016), Polymer (2019) en Feorm Falorx (2022). Plaid heeft ook een belangrijke remix-werk verricht, gedeeltelijk verzameld op Parts in the Post (2003) en vervolgens Stem Sell (2021), terwijl ze samenwerken met artiesten als Björk, Nicolette of Mara Carlyle. Live hebben ze hun sonore universum vaak gekoppeld aan visuele voorstellen, met name met Bob Jaroc rondom het Greedy Baby-project, en ze hebben ook voor beeld gecomponeerd, met name de geluidswerken Tekkonkinkreet (2006) en Heaven’s Door (2008) voor regisseur Michael Arias.