Nadau

Nadau is een iconische groep binnen de Occitaanse scène, opgericht in de jaren 1970 rond Joan de Nadau (Jean‑Louis Bergès) en Michel Maffrand, bijgenaamd Nadau. Oorspronkelijk uit de Pyreneeën, mengt de groep oprecht traditionele liederen, volkspoëzie en cultureel engagement en belichaamt daarmee al decennialang de trots en vitaliteit van de Occitaanse taal. Hun repertoire, gezongen in het Occitaans en Frans, put uit de wortels van het terroir, het collectieve geheugen en de landschappen van het zuidwesten, terwijl het op menselijke wijze universele thema’s als het leven, de liefde en overdracht behandelt. Titels als L’Immortèla, De cap tà l’immortèla en Mon dieu que j’en suis à mon aise zijn ware regionale hymnes geworden. Tijdens concerten brengt Nadau alle generaties samen in een broederlijke sfeer waarin emotie, lach en nostalgie samenkomen. Met meer dan veertig jaar carrière is de groep veel meer dan een muzikaal symbool: het is de levende hoeder van een cultuur en een taal die blijven nazinderen, van dorp naar dorp, van hart tot hart.