Pauline Croze

Geboren in Noisy-le-Sec in het departement Seine-Saint-Denis, vestigt Pauline Croze zich halverwege de jaren 2000 in het Franse chanson-ecosysteem met een intieme schrijfstijl en een stijl die pop, folk en soul-invloeden mengt, gedragen door een vloeiende stem en een duidelijke voorliefde voor ingetogen ritmes. Ze werd aan het begin van de jaren 2000 opgemerkt en maakte onder meer haar opwachting bij Transmusicales de Rennes in 2003 en bij het CQFD-programma van Inrockuptibles in 2004, voordat ze meerdere optredens als voorprogramma op Franse podia gaf. Pauline Croze bracht in 2005 haar eerste, naar zichzelf vernoemde album uit, gevolgd door Un bruit qui court in 2007 en Le Prix de l’Eden in 2012, in een continuïteit waarin het lied openstaat voor meer gevarieerde arrangementen zonder af te wijken van een zekere melodische soberheid. In 2016 verkent Croze het Braziliaanse repertoire met Bossa Nova, een Frans-talig coveralbum dat haar interesse in muziek met zachte pulsen en duidelijke harmonieën voortzet. Na de oprichting van haar label Vilmamusica in 2017 verschijnt Ne rien faire in 2018, gevolgd door Après les heures grises in 2021, waarin haar schrijfstijl plaatsmaakt voor een meer eigentijdse productie, doorspekt met subtiele urban en elektronische accenten. Gedurende haar carrière heeft Croze ook samengewerkt met artiesten als Arthur H, Ben Mazué of Julie Depardieu, terwijl ze trouw blijft aan haar liedjes en het podium.