Mikhail Glinka

Geboren in 1804 in Novospasskoje in het gouvernement Smolensk van het Russische Rijk ontwikkelde Mikhail Glinka, tussen Sint‑Petersburg en zijn reizen door Europa, een compositiestijl die opera, romance, symfonische muziek en kamermuziek met elkaar verbindt. Hij kreeg al op jonge leeftijd les in piano en viool en werd sterk beïnvloed door verblijven in Milaan, Berlijn, Parijs en Spanje; Glinka nam het Italiaanse belcanto, het Duitse contrapunt en verschillende volksmuziektradities over en verwerkte deze tot een persoonlijke taal gebaseerd op melodische helderheid, orkestrale kleur en het gebruik van Russische thema’s. Zijn loopbaan nam een beslissende wending met de opera’s Een leven voor de tsaar (1836) en Ruslan en Ljoedmila (1842), twee centrale partituren in de geschiedenis van de Russische opera van de 19e eeuw. Glinka componeerde ook orkestrale pagina’s zoals de Aragonese jota (1845), Kamarinskaja (1848), Herinnering aan een zomernacht in Madrid (1851) en de Valse‑fantaisie, evenals een belangrijk repertoire aan romansen, waaronder Ik herinner me dat wonderlijke ogenblik (1840). Hij stond dicht bij de literaire kringen van zijn tijd en had banden met Pushkin en Zhukovsky; Glinka stierf in Berlijn in 1857 en liet een blijvende invloed achter op het Russische muziekleven.