Michel Pagliaro

Geboren in Montréal in 1948 sluit Michel Pagliaro aan bij de rockgolf die Québec eind jaren zestig overspoelt, na vroege stappen bij lokale groepen zoals Les Chanceliers. Al vroeg kiest hij voor een rock- en poprockpalet, getint door blues en hardrock, gedreven door de gitaar en een directe zangstijl, die hij zowel in het Frans als in het Engels brengt. Begin jaren 1970 start hij een solocarrière op plaat met het album Pagliaro (1971), gevolgd door een tweede, eveneens Pagliaro getiteld (1973), waarmee hij zijn tweetalige profiel op Canadese podia verstevigt. Nummers als Lovin’ You Ain’t Easy en J’entends frapper plaatsen hem in een repertoire waarin elektrische riffs, sobere melodielijnen en memorabele refreinen een op rocksongs gerichte schrijfstijl vormgeven. Het album Pag uit 1976 valt samen met een periode van intensieve tournees in Québec en de rest van Canada, variërend van rockzalen en festivals tot televisieoptredens. Nadien wisselt Pagliaro studio-opnames en concerten af, verkent hij melodieuzere vormen zonder de rockenergie van zijn beginjaren los te laten, en blijft hij zich bewegen tussen Franstalige en Engelstalige circuits, waarbij hij zijn catalogus uitbreidt en op het podium geregeld de composities herneemt die zijn artistieke identiteit hebben gevormd.