Michael Monroe

In Helsinki geboren als Matti Antero Kristian Fagerholm, maakte Michael Monroe rond het begin van de jaren 1980 naam met Hanoi Rocks, de Finse band die hij samen met Andy McCoy oprichtte en die snel geassocieerd werd met een esthetiek die glamrock, glam punk, hardrock en een energie uit het proto‑punk combineerde. Als zanger, maar ook als saxofonist en mondharmonicaspeler ontwikkelde Monroe een directe, nerveuze en melodieuze stijl, beïnvloed door zowel de rock‑’n’‑roll uit de jaren 1970 als de Londense scene. Na de ontbinding van Hanoi Rocks in 1985 zette Monroe zijn solocarrière voort tussen Europa en New York, met onder meer Nights Are So Long (1987) en Not Fakin’ It (1989), en projecten zoals Jerusalem Slim met Steve Stevens en Demolition 23 met Sami Yaffa. Door de jaren heen werkte hij ook samen met verschillende musici uit de internationale rockwereld, waaronder Steven Van Zandt en Guns N’ Roses. Hanoi Rocks kwam in de jaren 2000 weer bij elkaar, maar stopte opnieuw in 2009; later startte Monroe een band onder zijn eigen naam met Sami Yaffa, Steve Conte en Karl Rockfist. Uit deze periode komen Sensory Overdrive (2011), Horns and Halos (2013), Blackout States (2015), One Man Gang (2019) en I Live Too Fast to Die Young! (2022).