Nass el Ghiwane

Opgericht begin jaren zeventig in de volkswijken van Casablanca, hoort de groep Nass el Ghiwane bij de vernieuwing van de Marokkaanse stadsmuziek door dialectzang, malhoun-poëzie, gnawa-repertoire en soefi-invloeden te combineren. De leden komen deels uit het theater, met name uit de experimenten rond Tayeb Saddiki; de oprichters ontwikkelden hun liederen eerst op het podium voordat ze ze opnamen, in een context van sterke sociale en politieke spanningen. De teksten, geschreven in darija, behandelen de omstandigheden van de volksklassen, spiritualiteit en innerlijk ballingschap, terwijl de muzikale esthetiek steunt op traditionele percussie, snaarinstrumenten en gezamenlijke koren. Door de decennia heen heeft Nass el Ghiwane, ondanks wisselingen in de bezetting door het overlijden en vertrek van meerdere muzikanten, zijn activiteiten voortgezet met optredens in Marokko, tournees in het buitenland en opnames, en blijft verbonden met een scène waar populaire muziek, geëngageerd theater en documentairefilm elkaar kruisen, met name via Ahmed El Maanouni’s film “Trances”, die een sleutelmoment in de loopbaan van de groep vastlegt.