Art Pepper

Geboren in Gardena, Californië, in 1925, vestigde Art Pepper zich kort na de oorlog als een van de voornaamste altsaxofonisten op de jazzscène van Los Angeles, in een stijl die vaak wordt geassocieerd met West Coast-jazz en cool jazz, maar doordrenkt met een vitalere spanning dan die etiketten doen vermoeden. Ooit aanvankelijk op klarinet onderwezen voordat hij overstapte naar de alt-saxofoon, speelde Pepper op jonge leeftijd al met Benny Carter en later in het Stan Kenton-orkest, een essentieel kader voor zijn opkomst in de jaren veertig. In de loop van de jaren vijftig onderscheidt zijn spel zich door een soepele frasering, grote melodische helderheid en een improvisatiegevoel dat lyriek, swing en bebop-vocabulaire verbind. Deze periode omvat meerdere opnames die uitgroeiden tot pijlers van zijn discografie, waaronder Art Pepper Meets the Rhythm Section (1957), Art Pepper + Eleven (1959), Gettin’ Together (1960) en Smack Up (1960). Zijn carrière werd meerdere keren onderbroken door gevangenisopnames in verband met zijn heroïneverslaving, voordat hij halverwege de jaren zeventig een blijvende terugkeer maakte. Pepper nam daarna veel op, met name voor Galaxy, en ontwikkelde een rauwere, directere stijl die te horen is op Living Legend (1975), The Trip (1976), Straight Life (1979) of Winter Moon (1981). Ook door Buddy Richs ensembles gegaan, bleef Pepper tot aan zijn dood in 1982 in Los Angeles verbonden met de geschiedenis van de Kalifornische jazz.