Makoto Ozone

Geboren in Kobe in 1961, groeide Makoto Ozone op in een muzikaal milieu met een jazzachtergrond dankzij zijn vader, pianist en clubhouder. Al op jonge leeftijd schakelde hij van orgel over op piano na de ontdekking van Oscar Peterson. Begin jaren tachtig ging hij studeren aan het Berklee College of Music in Boston, waar hij in 1983 Live!! At The Berklee Performance Center with Phil Wilson opnam, voordat hij een carrière ontwikkelde die schommelde tussen Japan en het internationale podium. Zijn spel valt te kenmerken als precieze, vloeiende akoestische jazz, gevoed door swing, bop en standards, met regelmatige aandacht voor vormen in duo, trio of groot ensemble. Makoto Ozone werkte herhaaldelijk samen met Gary Burton — onder meer op Face to Face (1995), Virtuosi (2003) en Time Thread (2013) — en trad ook op met zangeres Kimiko Itoh, met wie hij op het Montreux Jazz Festival stond. Zijn discografie wisselt persoonlijke repertoire en huldes af, van Makoto Ozone (1984) via Breakout (1994) en Dear Oscar (1998) tot Road to Chopin (2010), Resonance met Chick Corea (2021) en Trinfinity (2024). Hij leidt daarnaast het grote ensemble No Name Horses, een andere kant van een loopbaan die jazz-mainstream, orkestrale compositie en dialoog met de klassieke muziek verbindt.