Mike Ladd

Geboortig uit Boston en gevestigd in Parijs, ontwikkelt Mike Ladd vanaf eind jaren negentig een loopbaan tussen alternatieve hiphop, spoken word en experimentele vormen gevoed door jazz, dub en elektronica. Zijn debuutalbum Easy Listening 4 Armageddon verscheen in 1997 en introduceerde meteen een dicht, verhalend en vaak conceptueel schrijf- en performance‑palet; in 2000 volgde Welcome to the Afterfuture. Mike Ladd bracht sindsdien zijn werk in verschillende contexten tot stand, zowel solo als in projecten als The Infesticons en The Majesticons, terwijl hij verbonden bleef met scènes waar onafhankelijk rap, geïmproviseerde muziek en multidisciplinaire creatie samenkomen. Zijn samenwerking met pianist Vijay Iyer is van groot belang, met In What Language? (2003), Still Life with Commentator (2007) en Holding It Down: The Veterans’ Dreams Project (2013). Op zijn soloalbums — Nostalgialator (2004), Negrophilia: The Album (2005), Father Divine (2005) en later The Dead Can Rap (2020) — werkt Mike Ladd met vaak gefragmenteerde rapvormen, waarin verhaal, maatschappijkritiek en vocale montage evenveel gewicht hebben als de groove. Daarnaast ging hij veel samenwerkingen aan met musici uit de jazz, de experimentele rock en de elektronische scène.