Laurence Jalbert

Geboren als Lise Jalbert in Rivière‑au‑Renard in Gaspésie, heeft Laurence Jalbert zich in Québec weten te vestigen in het franstalige chanson met een persoonlijk schrijverschap, gevoed door poprock, ballades en folkinvloeden. Voor haar solocarrière speelde ze al als tiener in pianobars, toerde met verschillende formaties en schreef zij midden jaren tachtig voor de groep Volt. Na een opvallende deelname aan L’Empire des futures stars in 1987 bracht zij in 1990 het album Laurence Jalbert uit, gedragen door nummers als "Tomber", "Rage" en "Au nom de la raison". Haar repertoire, vaak gericht op menselijke relaties, kwetsbaarheid, woede en de drang naar liefde, kreeg later vorm op Corridors (1993) en Avant le squall (1998). Ze voerde ook een podiumproject uit met Dan Bigras, waaruit het livealbum Communio (2000) voortkwam, en zette haar werk voort met Et j’espère (2001), Noël des Anges (2005), Une lettre (2011), Ma route (2016) en Au pays de Nana Mouskouri (2019). Al decennialang aanwezig op Québecs podia, neemt Laurence Jalbert een bijzondere plaats in binnen het lokale chanson, tussen rockintensiteit, directe interpretatie en een intieme inslag.