La Habitación Roja

La Habitación Roja werd medio jaren negentig opgericht in de regio Valencia in Spanje en hoort bij de indie rock-golf die toen rond de lokale alternatieve scènes ontstond. De groep, gevormd rond Jorge Martí, Pau Roca, Marc Greenwood en José Marco, trad op als kwartet met melodische gitaren, een strakke ritmesectie en zang in het Spaans als bouwstenen van hun geluid. Na enkele maxisingles bij het onafhankelijke label Grabaciones en el Mar bracht La Habitación Roja in 1998 een titelloos debuut uit, gevolgd door Largometraje (1999) en Radio (2001), die een geluid vastlegden dat beïnvloed was door de Britse alternatieve rock van de jaren 90. Met 4 (2003), Nuevos tiempos (2005) en Cuando ya no quede nada (2007) legde de band meer nadruk op poparrangementen en directer songschrijven, terwijl ze hun voorkeur voor dichte gitaartexturen behielden. De periode die begint met Universal (2009) en die zich voortzet met Fue eléctrico (2012), La moneda en el aire (2014), Sagrado corazón (2016) en Memoria (2018) consolideert een balans tussen energieke indie rock en langzamere, vaak introspectieve ballades. De band is aanwezig op de belangrijkste zalen- en festivalpodia in Spanje en toert regelmatig door Latijns-Amerika; hun consistente discografie vormt de basis voor een live-repertoire dat Iberische popcultuur verbindt met de erfenis van de Engelssprekende onafhankelijke rock.