Louis Winsberg

Gebooren in Marseille in 1963 ontwikkelt Louis Winsberg vroeg een spel dat gevoed wordt door jazz, klassieke gitaar en de gypsy-muziek uit het zuiden van Frankrijk, een mediterrane verankering die door zijn hele oeuvre loopt. In Parijs woonachtig sinds het eind van de jaren zeventig maakt hij zich in het begin van de jaren tachtig bekend in de jazzscene, met name na het winnen van de eerste prijs voor solist op het Nationaal Jazzconcours van La Défense in 1983, en daarna als medeoprichter van Sixun in 1984 naast Jean-Pierre Como, Paco Séry, Michel Alibo, Alain Debiossat en Abdou M’Boup. Met deze groep draagt Winsberg bij aan de opkomst van een fusionjazz die openstaat voor Afrikaanse ritmes, elektrische circuits en collectieve improvisatie, van Nuit Blanche in 1985 tot Unixsity in 2022. Parallel hieraan volgt Winsberg een persoonlijke loopbaan die gericht is op kruisingen tussen jazz, flamenco en mediterrane muziek, met albums zoals Camino (1990), La Danse du Vent (1997), Jaleo (2001), Le Bal des Suds (2005), Marseille Marseille (2011), Gypsy Eyes (2014), Temps réel (2021) en Le Monde à l’envers (2022). Zijn projecten nemen vaak de vorm aan van triolen, kwartetten of collectieven waarin snaren, stemmen en percussie dialogeren, in een compositorische aanpak die aandacht schenkt aan timbre en ritme. In de loop der jaren heeft Louis Winsberg ook samengewerkt met Dee Dee Bridgewater, Sylvain Luc, André Charlier en Benoît Sourisse.